- Κωδικός / Course Code: ΕΛΛ412
- ECTS: 15
- Τρόποι Αξιολόγησης / Assessment: Δύο (2) γραπτές εργασίες (30% ), Εβδομαδιαίες δραστηριότητες (10%), Τελική Εξέταση (60%). Προκειμένου ο φοιτητής να εξασφαλίσει δικαίωμα συμμετοχής στις εξετάσεις, θα πρέπει το άθροισμα των βαθμολογιών των εργασιών του να είναι ίσο ή μεγαλύτερο του δέκα (10).
- Διάρκεια Φοίτησης/ Length of Study: Εξαμηνιαία (χειμερινό) / Semi-annual (fall)
- Κόστος/ Tuition Fees: €300
- Επίπεδο Σπουδών/ Level: Προπτυχιακό/ Undergraduate
- Προαπαιτούμενα/ Prerequisites: ΕΛΛ111, ΕΛΛ112, ΕΛΛ113
- Αναλυτική πληροφόρηση: ELL412.gr.2026.pdf
Οι στόχοι της Θεματικής Ενότητας (Θ.Ε.) ΕΛΛ412, «Βυζαντινή Λογοτεχνία (7ος-15ος αιώνας)», είναι οι ακόλουθοι:
• να εισαγάγει τους/τις φοιτητές/τριες στη βυζαντινή λογοτεχνία, στα θεωρητικά προβλήματα που εγείρει η μελέτη της, στην πλειάδα των γραμματειακών ειδών που την συναποτελούν, στους βασικούς σταθμούς της και στα χαρακτηριστικότερα επιτεύγματά της, σε μια προοπτική τόσο λογοτεχνική όσο και ιστορική, έτσι ώστε η μελέτη της βυζαντινής λογοτεχνίας να επιτρέπει ταυτόχρονα και την ανασύσταση καίριων πτυχών του βυζαντινού πολιτισμού.
• να φέρει τους/τις φοιτητές/τριες σε επαφή με χαρακτηριστικά κείμενα της βυζαντινής λογοτεχνίας σε λόγια, μικτή και δημώδη γλώσσα, είτε μέσα από νεοελληνικές μεταφράσεις είτε μέσα από το πρωτότυπο και να συμβάλει στη λογοτεχνική και ιστορική ανάλυσή τους.
Η Θεματική Ενότητα ΕΛΛ 412 στοχεύει στη μελέτη της ιστορίας της βυζαντινής λογοτεχνίας και στην ανάλυση χαρακτηριστικών κειμένων. Καλύπτει την περίοδο που αρχίζει με τους σκοτεινούς αιώνες του Βυζαντίου (7ος-8ος αι.), διατρέχει τη μεσοβυζαντινή περίοδο (9ος - 12ος αι.) και ολοκληρώνει τη διαδρομή της με την ύστερη βυζαντινή περίοδο (13ος - 15ος αι.). Η υπό ανάλυση περίοδος ολοκληρώνεται με την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Η βυζαντινή λογοτεχνική παραγωγή περιλαμβάνει κείμενα που γράφτηκαν κατά μίμηση της κλασικής ελληνικής, κείμενα που ακολουθούν το γλωσσικό ιδίωμα της Αγίας Γραφής και κείμενα στα οποία καταγράφεται η πρώτη απόπειρα χρήσης της δημώδους ελληνικής γλώσσας. Η μελέτη του πλούσιου αυτού γλωσσικού τοπίου γίνεται μέσω συγκεκριμένων κειμένων που απαρτίζουν τα τρία Ανθολόγια του μαθήματος (Ανθολόγιο κειμένων της λόγιας γραμματείας, 7ος- 12ος αι., Ανθολόγιο κειμένων της λόγιας γραμματείας, 13ος - 15ος αι. και Ανθολόγιο κειμένων της δημώδους γραμματείας). Το ιδιαίτερο βάρος δίδεται στη λογοτεχνική ανάλυση και αποτίμηση των κειμένων ενώ η μελέτη της βιβλιογραφίας, όταν δεν στοχεύει στην εισαγωγή στην παρουσίαση μιας περιόδου ή στην προσωπικότητα και το έργο ενός συγγραφέα, έχει ρόλο επικουρικό.